คินดะอิจิยอดนักสืบ ตอนที่ 4 ร่างทรงมรณะ
ผู้เขียน โยโคมิโซะ เซชิ
ผู้แปล เสาวณีย์ นวรัตน์จำรูญ

ผิดหวังกับเล่มนี้มากที่สุด ทั้งเรื่องมีคนตายแค่ศพเดียว หน้าปกก็ออกจะหลอนดี แต่เนื้อเรื่อง .... ไม่ไหว เสียชื่อยี่ห้อ คินดะอิจิ หมดเลย ก็พี่แกเล่นโผล่มาแค่ 3-4 ฉากเอง นับประโยคที่พูดได้เลยด้วย แทบจะไม่มีความหมายเลยสำหรับตอนนี้ ไม่ได้โชว์ความสามารถในการสืบของคินดะอิจิ เหมือนตัวประกอบ ไม่มีก็ได้ด้วยซ้ำ เนื้อเรื่องก็ไม่ซับซ้อน นับคำว่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ได้เป็นร้อยเลยมั้ง ตัวละครหัวเราะกันบ่อยจริง ที่ชอบที่สุดคือ โจตะ น่ารักและน่าสงสาร ชอบความไร้เดียงสาของเด็ก นัยน์ตาเหม่อลอย เอ๋อนิด ๆ พูดแต่ว่า อือ อือ แต่ก็สงสัยนะว่า ทะมง สามารถร่ายคาถามหาเสน่ห์ใส่ผู้หญิงเคราะห์ร้ายเหล่านั้นได้จริง ๆ เหรอ (ถ้าไม่นับเรื่องแบล็คเมล์ในภายหลัง) ผู้หญิงไม่อาจขาดร่างกายของเขาได้ อ่านแล้วขยะแขยงจัง

เป็น Chic Read จริง ๆ คือ สนุก แต่ไม่มีเหตุผล อ่านเอาเพลินและเอามัน ชอบที่สุดคือ เจสซี่ (แน่นอนอยู่แล้ว) ช่วงเล่มหลัง ๆ อ่านแล้วรู้สึกเกลียดซูซานน่าห์ อย่างบอกไม่ถูก เราคงจะหวังให้ซูซเป็นอย่าง ราชาวดี ที่รักมั่นคงต่อท่านชายใหญ่ทีเป็นผี มากเกินไปมั้ง (เรื่อง แต่ปางก่อน) จะได้ไม่หวั่นไหวไปกับหนุ่มหล่อเหล่านี้ แถมยังยอมให้คนอื่นกอด จูบ ได้อีก ยอมไม่พอ เคลิ้มอีกต่างหาก = = แล้วก็ต้องนึกได้ว่า นี่มันหนังสือฝรั่ง จะให้เป็นอย่างไทย ๆ ก็คงยาก (แต่เดี๋ยวนี้เรื่องของไทย นางเอกก็ค่อนข้างฟรีกันเหลือเกิน ไม่ไหว สังคมสมัยนี้)


พล็อตเรื่องค่อนข้างยืนพื้นอยู่อย่างคือ ต้องมีหนุ่มหล่อ เพอร์เฟ็คมาชอบซูซ ซึ่งชายเหล่านั้น มักจะไม่ใช่คนดี เป็นแค่ตัวชูโรงสำหรับแต่ละเล่ม พอจบเล่มก็จะหายจ้อยเข้ากลีบเมฆไป จะมีก็แต่นายพอล สเลเตอร์ นี่แหละ ที่มีบทบาทเยอะ มาโผล่ในเล่ม 6 อีกที


นายคนนี้ความสามารถมันเยอะ เก่งเกินไปแล้วมั้ง ในความคิดของเรา นายพอลนี่สามารถเคลื่อนย้ายข้ามมิติได้ด้วย ซึ่งทำได้ง่ายเหลือเกิน ง่ายจนเกินไป แถมยังบอกซูซด้วยว่า ซูซและเขาสามารถขับไล่วิญญาณคนอื่นออกจากร่าง และให้วิญญาณอีกดวงเข้าไปสิงแทน อ่านแล้ว เฮ้ย อย่าบอกนะว่า ตอนจบจะให้เจสซี่ที่แสนดี ไปสิงร่างนายพอล โห ถ้าเป็นอย่างนั้นนะ จะเลิกอ่านทันทีเลย ก็เกลียดนายพอลมาก ๆ เลยนี่นา แต่ก็ยังดีที่ตอนจบไม่ใช่อย่างที่คิด


โดยรวมแล้ว อ่านเอาเพลินจริง ๆ ถ้าไม่มีเจสซี่ล่ะก็ เรื่องนี้ก็คงจะขาดรสชาติไปเยอะ ซึ่งจริง ๆ แล้ว บางทีอ่านไปอ่านมา เจสซี่มักจะถูกขโมยซีนอยู่บ่อย ๆ เหมือนกัน บางเล่มก็เหมือนจะเป็นเพียงตัวประกอบ เพิ่งจะมีบทหนัก ๆ ก็ตั้งแต่เล่ม 3 การแก้แค้นของวิญญาณ (ใจ) ร้าย


Jesse Fan Club

เพลงสำหรับฟิค My soul is yours, your heart is mine ฟังทีไร คิดถึงป๊ะป๋าบาโรทุกที สงสารบาโร คนที่อ่านบารามอสส่วนมากจะไม่ค่อยชอบบาโรนัก ถ้าเทียบกับอีกสองสิงห์ แต่เรากลับชอบเขามากที่สุดในบรรดาสามสิงห์ เป็นคนที่น่าสงสารออก ถูกพรากคนรักไป แล้วผิดหรือที่เขาจะยังยึดติด ยึดมั่นในความรัก เขา ... คือคนที่ถูกทำร้ายนะ

ไม่ว่าเวลาจะผ่านมาเนิ่นนานเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าอลิเซียจะมีเอวิเดส แล้วก็ตาม แต่ความรักนั้นยังคงอยู่ อยู่ภายในใจของบาโรตลอดไป ไม่มีอะไร มาจะลบภาพอลิเซียจากใจของเขาได้


เพลง
: ตะกอน

ศิลปิน : อู๋ ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา

อัลบั้ม : พายุธรรมพ์ณธร



กี่เดือนกีปีแล้ว มันนานเท่าไรแล้ว ที่ฉันไม่เคยได้เจอเธอ

แต่ยังคิดถึง คืนวันซึ้งๆเหล่านั้น


แต่เธอคงลืมแล้ว ก็เธอมีใครแล้ว แต่ฉันไม่มีใครแทนเธอ
มันแทนไม่ไหว มันลบภาพเธอไปไม่ได้เลย



กาลเวลาไม่อาจลบภาพเธอไป ยังตราตรีงติดตรงนั้นตรงกลางใจ
คนอย่างฉัน ตราบจนวันนี้



และยังคิดถึงเธออยู่เสมอ แม้ไม่ได้เจอเนิ่นนานเท่าใด
ตะกอนความรักมันยังตกใน ยังติดในใจของฉัน
แค่คนขมๆคนหนึ่ง ที่ยังคงซึ้งกับวันหวานๆที่เลยไป
แต่เธอคงลืมแล้ว ก็เธอมีใครแล้ว แต่ฉันไม่มีใครแทนเธอ
มันแทนไม่ไหว มันลบภาพเธอไปไม่ได้เลย



กาลเวลาไม่อาจลบภาพเธอไป ยังตราตรีงติดตรงนั้นตรงกลางใจ
คนอย่างฉัน ตราบจนวันนี้



และยังคิดถึงเธออยู่เสมอ แม้ไม่ได้เจอเนิ่นนานเท่าใด
ตะกอนความรักมันยังตกใน ยังติดในใจของฉัน
แค่คนขมๆคนหนึ่ง ที่ยังคงซึ้งกับวันหวานๆที่เลยไป
จะนานเพียงไหนยังมีเธอนั้นตรงกลางใจ

... ไม่ลืม...


ฟังเพลงออนไลน์ ได้ที่นี่ http://imusic.teenee.com/2/frame/1729.php ค่ะ


edit @ 2006/04/06 15:54:39